Jak można wytrzymać,
w tej ciemności do rana!
Czekam, czekam,
wypatruję jutrzenki,
a jej nie ma.
Tylko widzę przebłyski słabego światła,
pojedyncze to tylko zagubione promienie,
smutne opuszczone,
szukające same schronienia.
Będę czekał długo wytrwale,
jednak myślę że czasu braknie
i nie ujrzę jasnego odnowienia.
Jaka szkoda.