nie zamierzam dłużej czekać na samotność
wyjdę jej naprzeciw choćby i wbrew sobie
myśli które dręczą muszę w końcu dotknąć
nim godzić się z wszystkim co mi czas podpowie

bycia z samym sobą już się nauczyłem
obcowanie z ciszą nie jest niczym nowym
a to że się staczam po równi pochyłej
nie przysparza bólu ni zawrotów głowy

jest przypominaniem o kolei rzeczy
i jest normalnością do której przywykłem
prawdą której nigdy nie próbuję przeczyć
bowiem życie wówczas byłoby zbyt smutne

a ja z przykrościami już żyję na bakier
wziąwszy z nimi rozbrat w odpowiednim czasie
i pomimo wieku czuję się chłopakiem
któremu ze światem jakkolwiek żyć da się