Popatrz za mnie na to niebo pełne waty cukrowej, jak i na góry które wgłębieniami wpatrują się w linie lasów, gdzie swoje imperium i życie mają dzikie zwierzęta.

Popatrz za mnie na listy miłosne od ludzkości, ale ich nie czytaj, czytać je mogą nimfy i muzy,
które miłują i przesiadują latami, wpatrując się w drugie dno każdej rzeczy, którą tworzymy.

Popatrz za mnie na siebie, gdzie w duszach kryją się smutki i gniewy, które ujarzmić ciężko a jeszcze ciężej przydusić i zniszczyć kompletne.

Popatrz za mnie, bo ja już niestety oślepłem.