Miłość Ci wszystko wybaczy
Sklei nas w całość, z drobinek
A Bóg nam łąkę przeznaczy
Słodko pachnącą jaśminem

Nie myśl, że nic już nie znaczy
Wiatr, co w Twych włosach buszował
Każdy z Twych włosów zaznaczył
Każdy Twój włos wycałował
Nie myśl, że ust Twoich dotyk
Nie został zapamiętany
Ulotny, tęczowy motyl
Słodkie zacisnął kajdany
Nie myśl, że grzech zaniechania
Uwolni nas od miłości
To pierwszy krok umierania
Za ścianą i w samotności

Miłość tak pięknie tłumaczy
Krople rosy na płatkach róż
To łzy bezsilnej rozpaczy
Za szczęściem co było tuż, tuż.