nie weźmiesz życia
nauczycielki z wezbranymi piersiami
w fantazji na biurku z perwersyjnym finałem

pozostaniesz niezerowym punkcikiem
cząstką obitego światła według jednej z teorii
według transcendencji doglądany z księżyca
zachodzącego dalej niż każda myśl

przeciąganym pod krwią i refleksjami
które będą odrywać ciebie od ziemi
pikowanego
dopóki czujesz że słońce przebudza się dla ciebie