Gdy już o Tobie zapomnę
Po stu latach tęsknoty
Żyć zacznę tak jakby wolniej
Czas swój rozpocznę złoty
I wszystko w nim będzie złote
Srebrne lub malinowe
Z nieba napłyną pokotem
Obłoki pastelowe
Ze złota będą skowronki
Śpiewanie - nićmi srebra
Haft ażurowej koronki
Na nutach pieśń wydzierga
Kropelki soku na listkach
Z malinowej poziomki
Słońce namnoży w rozbłyskach
Mżawką drobin posiąpi
Serce się wzruszy, rozedrga
Młodzieńczo rozkojarzy
Wybuchnie nieba katedra
Tęczą, blaskiem witraży...

Taka to wizja zbyt słodka
Co najmniej o połowę
Do czasu, gdy znów Cię spotkam
I znowu stracę głowę.