Wystarczy spojrzeć tu, tam, gdziekolwiek,
Dojrzysz fraktale samopodobne.
Ot, choćby listek z nerwów układem
Na myśl przywiedzie zmyślne witraże.

Większy dwa mniejsze ma wypuszczone.
Tak samo drzewo- patrz na koronę.
W sieci neuronów lub żyłach ciała
Też identyczna formuła działa.

Nie ma wyjątku na całym świecie
Pleśń koronkowy ten sam wzór plecie.
W prostej symetrii genialny sposób,
Jak zająć miejsce, by dojść do głosu.

Brokuł do szkoły nigdy nie chodził,
Jednak potrafi fraktale tworzyć.
Pod ziemią rządzi też ta zasada,
Która korzenie w pęki układa.

Słonecznik nie chcąc zostać na końcu,
Na planie koła podobnym słońcu,
Ciasno skrzyżował łuków szeregi,
Gdzie mają dojrzeć nasionek piegi.

Idealnego kodu włodarze.
Patrząc podziwiam za każdym razem.