Gdy śmiali
stopy rozsypali ogrodom,
cienia palm i skwaru
- co nam przyniesiesz?
pytali.

Stoję u twej bramy zachwycony
z podniesioną głową,
zielony pnączami
- w Wendali.

Nie rozkoszna nam już ulewa,
ni senne jaszczurki,
ani, złotem Surji zwyczajny,
rzeki brzeg.

Za Ramą i Sitą spragnieni,
dociekliwi, okrywamy się cali
nagimi imionami Kamy
- w Wendali.

- Kelani Gangą wypływasz mi
na spotkanie.



Bożenie, Żonie