"Odkryje ją jednak czas, który nie na darmo zwany jest ojcem wszelkiej prawdy."
Machiavelli, 1513r.


Odkąd chwali nas los wędrowców,
nie rozróżnia głosów,
nie pyta.
- Co z tego,
że mówią różnymi językami,
skoro mówią to samo?

Póki drogi gwarem mełły,
z kim nie wiedzieć,
nie wiadomo gdzie
- szedłeś, zapomniawszy siebie,
cóż dopiero to, czym był sen,
wśród dziecięcych brzasków,
zatracony.

To nie on,
lecz pilne chęci twoje,
budząc świt zachłanny, pełzły,
nim stopniały w warkocz różnobarwny
- nie jest ważne,
dniem,
czy w noc pleciony.

Idziesz, choć już gdzie mieszkamy,
nie poznajesz dnia,
ni trawy.
Niczym zegar, co nie bije,
nie zachwycisz swarem wspomnień
- one nieme.

Mówisz - są sposoby marne...
- mów ościennych,
zmów ościennych.

- Nam, ościennych drogi marne,
wiesz coś o tym,
jak stargany,
Odysowy chiton.