snujesz swoje marzenia. jak pajęczą nić. oplątujesz
kamienie milowe. ten kokon jak codzienność. w podróży.
kopiujesz zachowania. wielki wielkością innych. warczysz
gdy nie rozumiesz. kim jesteś?
kolejny grząski dzień. tylko tyle zostało
z korowodu marzeń. wiatr gniewu zdarł maskę. ta metafora
stworzyła strach. zaczęłam wierzyć. przeczuciom. trzeba odejść -
mówię sobie. wykluwam swój los bez ciebie. Nic tak
nie ożywia życia jak śmierć. sam wiesz.