Zaskoczę wehikuł ze stali
wieszając żyrandol
najniżej i tam wysoko w dal
w pamięci, w imionach

cię chronić dłużej nie zdołam,
zostaniesz sama, już jesteś
sama wiosno,

fortepian z dębu i łysy konar jabłoni,
spali troska, pochłonie sioło
na dwóch nogach i dwóch dłoniach,

potoczył się obraz po kręgosłupie Bożym,
sam wiosno,
- dzięcioła czarnego usłyszałem głos
..



.