każda ławka jest zszywką
spinającą park w zbiór
liści gnijących w oczach,
liter zebranych w zdania.
zapach jesiennego kompostu.

nogi. zbite mięso,
wprawione w równy krok.
tusza, brudne buty,
sfilcowane słowa.

złożone emocje taszczę pod pachą,
zbyt ciężkie by nieść je.
palimpsest ze styku pór roku.