spokój pozorny dzień podobny do dnia
zostały drobiazgi słowa puste pokoje
kawa zbyt mocna szuflady wierszy całe

noce bezsenne bo takie mam w kalendarzu
chcę jeszcze krzyczeć gaszę i zapalam światło
zastygam na chwilę

przy stole dziewczynki o niebieskich oczach
kartki szeleszczą ołówki drapią niecierpliwe
powroty są bezpieczne złość będzie za pięć minut

słońce wschodzi
puste okna
znów sam
z sobą