pani gasi światło ( teraz możesz badać
aż spłynie po mnie cała szpetność aż
dreszcze zasłonią niedoskonałości

i zaczną szeptać )

coś zrozumiale tylko dla niej
a ona zamyka wszystkie książki
doskonałą wiedzę i niedoskonałe oczy

( że noc odkrywa tę drugą stronę
bez marginesów
czystą jak brudne za dnia żądze )

jest bliżej swojego ciała - może dotknąć skóry
nabrać jej od strony wilgotnych myśli
i wypuścić w długim pocałunku

i już łatwiej oddychać

kiedy ktoś próbuje robić to za ciebie
jak lekko wschodzisz między oknami
skąd dzień znów zaczyna zawężać ramy