Łuszczy się dawne metrum pękają rymy

nad czarną strugą płaczu pod drzewem żywota

lecz wszystko ma swój czas i swoją porę

w kruchym ciemieniu śpiewa anioł harmonii

Ty Panie podnosisz mnie kiedy upadam

i żywą wodą struchlałe oczy obmywasz

bardziej cierpliwy niż światło w zamkniętej celi

jesteś ze mną gdy wstaję i kładę się do snu

i nie ma nic ponad Tobą na świecie nic nie ma

i nie ma większej miłości niż Twoje kochanie

doprawdy nie ma nic nad to i nic się nie zmienia:

ta sama ścieżka za grobem i taki sam kamień