składa blaszki kolejnych listków
potem udaje że nie istnieją
aż naprawdę zapadają w hibernację
szkoda że już nie będzie czasu by je ożywić
(skądinąd dobra kabina akustyczna)


fascynujące są te kosmiczne horyzonty
napływające z zewnątrz
i oglądane od środka samego siebie
skraweczki nieskończoności
odkryte w myślach i odczuciach
zanim nastąpi słowo które materializuje


żeby tak zdążyć jeszcze pochwycić
tę właściwą banalną tylko z nazwy nić
i wspiąć się tam gdzie słowo: alienacja
nic nie znaczy