rano zbudziła się iluzja na dwóch poduszkach
pozostał zimny odcisk okruchy batoników
rozmazane nocne biesiadowanie mężczyzny

garść alibi siwe włosy potem w kuchni przy stole
dla odmiany pomarańcze posypuję pieprzem

pęcznieją tendencje klasowych nieruchomości
w regionach ich centrach i na przedmieściach

powoli zjeżdżam schodami licząc ludzi i sekundy
kupuję termometr na nowy tydzień na świeży śnieg
ofiaruję dwadzieścia pięć kopiejek za cały kwartał

przy krawężniku z modlitwą wbitą pod kolanem
nie podnoszę ręki z poślizgiem się zatrzymuje
osetyniec otwiera cicho drzwi pyta o narodowość
córka nie urodziła się między kubkami soli i wody

"życia nie opowiesz w dziesięć minut" do rogu
podaje karteczkę "zadzwoń" jeszcze porozmawiamy

o głodzie
o krzyżach wzdłuż drogi do zastępczego domu
do ściany sypialni zamkniętej zgubionym kluczem

stoję oparty o bramę wypatruję pomnika powstańca