Stawiasz krok,
lecz nie widzisz dokąd idziesz.
Obojętny ci rodzaj drogi.
Twoje buty,
depczą przyjaźń, miłość.
W twoje buty,
szewc powbijał kolce.
Uważaj! Nie kop nimi -
nikogo, niczego, bo ranisz!

*
Ogień młodego serca,
płonie podsycany błędami.
Ognista woda,
myśleć nie pozwala rozsądnie
a ty idziesz dalej.
Myślisz- że dobrze czynisz!
Lecz to tylko złudzenie,
dobra mina, do złej gry,
zwykły szpaner!

*
Obudź się!
Powyciągaj kolce z butów.
Pokaż prawdziwe oblicze,
pokaż swoje serce - to czerwone.
Nie zakuwaj w kajdanki,
prawdziwego ja.
Spoza krat, nie zobaczysz życia.
Naucz się chodzić prosto,
czystymi drogami.
W butach, bez kolców!

*
Zerwał się wiatr.
Porwał gdzieś w nicość,
mądre rady, nauki.
Za późno na płacz,
ktoś, wydał wyrok.
Po co? jak to? dlaczego?
Tylko wiatr głucho szumi
i odbija się,
o więzienne mury!