był mrok a mnie przywiało
Jak by znikąd.
Byłem szary i mały,
Lecz zapatrzony w tą głębie wspaniałą,
Co twarz Ci oplata.
Niczym mgła w jesienny dzień oplata świat.
Gdy mój koniec przyjdzie,
Bym chciał choć ujrzeć
Na sekund parę to co
Najwspanialsze w życiu spotkałem.
I choć tyle zła stworzyłem,
To wystarczyła chwila i się zmieniłem.
Nie musiałem żyć
Chyba że dla Ciebie.
Serce jak kamień,
Sumienie ciąży że
Tego wcześniej nie powiedziałem.
Teraz Ty daleko ode mnie jesteś,
A ja co dzień przed zaśnięciem,
Odchylam firanki w moim pokoju,
By w niebo patrzeć,
Bo tam bez względu na dzień,
Widzę Ciebie i wiem że jesteś
A ja mam dla kogo żyć.