istnienie jest niesamowite potrafi prawom fizyki i chemii
przeciwstawić prawa sprawiedliwości poezji i filozofii
posągi wielkanocne kamienne monumenty ludzkości
rozmarzeni świadkowie upadku patrzą w kierunku morza

tęsknią za drzewami za ruchem za śpiewem pięknych
czarnych dziewczyn filogeneza jest odbiciem ontogenezy
z jej końcem śmiercią ostatniego człowieka płaczem
ostatniej pomarszczonej dzielnej kobiety

ślady widzimy już dzisiaj w kwitnących jak róże
piersiach noworodków i w kombinacjach rozbitych
jazzowych melodiach burzących wszechświat i w

utaplanym błotem bluesie płynącym jak miód na
ciepłą bułkę uśpiony oddech dziecka i ręka zmęczonej
matki masująca błyszczące włosy