w niedzielę nawet Pan Bóg leniuchuje, przymyka

zmęczone oczy, przemyka nimi tylko po powierzchni.

bo nawet w taką słoneczną jesienną niedzielę trzeba

się jakoś ogrzać, uzupełnić w piwnicy zapasy



węgla i drewna. pod powierzchnię zespołowa praca

przechodzi z ojca na syna, co do wiaderka. na górze

pozostaje jeszcze tylko samotne rąbanie drewna,

głuchy trzask łamanych



złudzeń na święty spokój.

"żeby rąbać drewno w niedzielę, Pan Bóg wszystko

widzi, co na to powie"- zastanawia się moja babcia

wiedząc, że Pan Bóg jest w kilku osobach.



czasem może być nawet jej wścibską sąsiadką,

która zamiast nadziei przynosi tylko

same plotki.