poezja polska - serwis internetowy

STRONA GŁÓWNA ˇ REGULAMIN ˇ WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW ˇ IMAK - MAGAZYN VIDEO ˇ AKTUALNOŚCI ˇ FORUMNiedziela, 21.07.2024
Nawigacja
STRONA GŁÓWNA

REGULAMIN
POLITYKA PRYWATNOŚCI

PARNAS - POECI - WIERSZE

WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW

KORGO TV

YOUTUBE

WIERSZE /VIDEO/

PIOSENKA POETYCKA /VIDEO/

IMAK - MAGAZYN VIDEO

WOKÓŁ POEZJI /teksty/

WOKÓŁ POEZJI /VIDEO/

RECENZJE UŻYTKOWNIKÓW

KONKURSY 2008/10 (archiwum)

KONKURSY KWARTAŁU 2010 - 2012

-- KONKURS NA WIERSZ -- (IV kwartał 2012)

SUKCESY

GALERIA FOTO

AKTUALNOŚCI

FORUM

CZAT


LINKI

KONTAKT

Szukaj




Wątki na Forum
Najnowsze Wpisy
slam?
playlista- niezapomn...
Co to jest poezja?
"Na początku było sł...
,, limeryki"
Chimeryki 2
FRASZKI
Poezja dla dzieci
Chimeryków c.d.
Limeryki
Ostatnio dodane Wiersze
...ja się wcale nie ...
i co z tego że stwar...
Nowy gatunek
BEZ KOŃCA WIERZĘ W M...
Babie lato
Nienawistna ósemka
granice
Bukiet i Błyszczący
z listów do siebie (5)
Ach, to ty
Julia Szychowiak


Julia Szychowiak - poetka. Studiuje pedagogikę specjalną. Laureatka "Połowu 2007". Finalistka XI Ogólnopolskiego Konkursu im. Jacka Bierezina. W 2006 roku opublikowała arkusz Poprawiny, w 2007 roku debiutancką książkę Po sobie, za którą otrzymała m.in. "Silesiusa" w kategorii "Debiut Roku", w 2009 roku książkę Wspólny język. Mieszka w Księżycach.


Z zestawu wyróżnionego w Konkursie im. Jacka Bierezina

Amnezja


Co minęło, drażni jak za krótki rękaw;
białe plamy, wewnątrz - wielookie ściany
i sterty plastiku.

Jak mnie nazywał, czy nazywał
mnie po imieniu? I jaki odcień miały
moje włosy, kiedy się zbliżał?

Nie pamiętam. Może coś mówił?
Już się mogę tak nie powtórzyć.
Rozrzucona na brzegu, pozbierana
jak szkło


I nagroda w Konkursie I Wiersza im. Rafała Wojaczka

W ciemno


Do obcych mieszkań wchodzi się oknami,
na czarno. Z cudzą miną, znalezioną na progu.

Będę tym progiem, póki nie wstanę i nie zobaczę,
jak rozchodzą się schody, co miały tylko długość.

Z obcych mieszkań wychodzi się głównym
wyjściem, cudzym snem. Cudzym świtem


Wiersze, które znalazły się w debiutanckiej książce pt. Po sobie

Wpław


Jesteśmy tu i teraz mocno
skomunikowani jak rzęsy na powierzchni.

Aż się rozpłakały ryby w tym jeziorze, kiedy
wyjęłam szczotkę i czesałam ci włosy,
a one cierpliwie skubały nasze odbicia,
wsiąkały w źrenice.


Dochodzenie

Mówienie nas tłumaczy z ciszy pozostałych,
śmiech przechodzi w kaszel, świt wyje

w gardle, sam siebie połyka,
języku, mkniesz! Dokąd? Mam mówić?

To, co z nas wypełza, nie wróci. Martwe
nie zakwita.


dodane przez: ds.

Pajacyk
[www.pajacyk.pl]
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Aktualności
Wyniki XLIV OKP "O L...
Informacja o blokadz...
XVIII OkP o "Cisową ...
V edycja OKP im. K. ...
poezja_org
Spotkanie Noworoczne
Nagroda Literacka m....
VII OKL im. Bolesław...
XVIII Konkurs Liter...
Zaduszki literackie
Użytkownicy
Gości Online: 5
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych Użytkowników: 6 439
Nieaktywowani Użytkownicy: 0
Najnowszy Użytkownik: chimi

nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za treść wpisów
dokonywanych przez gości i użytkowników serwisu

PRAWA AUTORSKIE ZASTRZEŻONE

copyright © korgo sp. z o.o.
witryna jako całość i poszczególne jej fragmenty podlegają ochronie w myśl prawa autorskiego
wykorzystywanie bez zgody właściciela całości lub fragmentów serwisu jest zabronione
serwis powstał wg pomysłu Piotra Kontka i Leszka Kolczyńskiego

68669951 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.7 © 2003-2005