poezja polska - serwis internetowy

STRONA GŁÓWNA ˇ REGULAMIN ˇ WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW ˇ IMAK - MAGAZYN VIDEO ˇ AKTUALNOŚCI ˇ FORUM ˇ KSIĘGARNIA "POEZJA"Poniedziałek, 14.10.2019
Nawigacja
STRONA GŁÓWNA

REGULAMIN
POLITYKA PRYWATNOŚCI

PARNAS - POECI - WIERSZE

WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW

WIERSZE /VIDEO/

PIOSENKA POETYCKA /VIDEO/

IMAK - MAGAZYN VIDEO

WOKÓŁ POEZJI /teksty/

WOKÓŁ POEZJI /VIDEO/

RECENZJE UŻYTKOWNIKÓW

KONKURSY 2008/10 (archiwum)

KONKURSY KWARTAŁU 2010 - 2012

-- KONKURS NA WIERSZ -- (IV kwartał 2012)

SUKCESY

GALERIA FOTO

AKTUALNOŚCI

FORUM

CZAT

KSIĘGARNIA "POEZJA"

LINKI

KONTAKT

Szukaj


Ostatnio dodane Wiersze
ŻYCIOWY PROBLEM
Anioły
ot i cała prawda...
Takie sobie życie
na smartfona
Mokotów. Stacja "Met...
sen o bursztynie
Znad krawędzi
wiosna pokoju
Ani słowa o literatu...
Wątki na Forum
Najnowsze Wpisy
,, limeryki"
slam?
...Nobel Dla Olgi To...
alfredki
Czy Peter Handke utr...
niebezpieczna strona
HAIKU
Blues
spontany
FRASZKI
Licznik odwiedzin
[licznik]
Karol Maliszewski - Notatki krytyka (20) - dodane 18.10.2009
Zbiór Trójmasztowiec rozpoczyna tekst pt. „Bifurkacja”. W słowniku znalazłem wyjaśnienie tego słowa i odniesienia jego sensu do fizyki, chemii, matematyki, geografii i pedagogiki. Jeśli chodzi o tę ostatnią, to bifurkacja w jej obrębie oznacza zróżnicowanie programu nauczania, czego efektem jest pojawienie się dwóch odrębnych, ale równoległych, ciągów programowych. Jej celem jest większe, lepsze i efektywniejsze wykorzystanie różnic w zdolnościach, możliwościach i zainteresowaniach uczniów.

Nic dodać, nic ująć.

W wierszach Jarosława Łukaszewicza bardzo często dochodzi do sytuacji nakładania się na siebie różnych ciągów znaczeniowych, które w pewnym sensie wykorzystują różnice w zdolnościach i zainteresowaniach czytelnika. Jeden czytelnik poprzestanie na małym, to znaczy ucieszy się scenką, żartem i sytuacją, drugi zauważy rozgrywającą się w tle finezyjną grę słów, a jeszcze inny połączy jedno z drugim i znajdzie się na zupełnie innym poziomie odbiorczej gry. Słowo „gra” nie jest tu ani przypadkowe ani zbyt dowolne, biorąc po uwagę tytuł „Trójmasztowiec” i wspominając nasze dziecięce grywanie w statki. W pewnym sensie taka gra w różnie rozumiane masztowce toczy się dalej. Czytelnik namierza, nakłuwa przestrzeń wiersza i jeśli ma szczęście oraz trochę wyczucia i bystrości, to natrafi na coś, co wyda mu się mniej lub bardziej cenną zdobyczą. Powtarzam: dla niektórych będą to zdobycze czysto ludyczne, dla innych bardziej intelektualne. Ludyczność i specyficzny intelektualizm towarzyszą również autorowi. On również w pewnym sensie uprawia grę w statki. Zestawiając przypadkowe (nieprzypadkowe?) obserwacje, myśli i zbitki słów liczy na trafienie, na to, że na kartce zapełnionej przez linijki tekstu nagle wyświetli ukrywającą się pod pozorami przypadku sieć powiązań, wyrazistą mapę rozmieszczenia masztowców, czyli nadrzędnych sensów. Poetyka Łukaszewicza kojarzy mi się ze swobodną poetyką asocjacyjną charakteryzującą niektórych twórców spod znaku starej, dobrej awangardy.

Ostatnim utworem tomu jest „Słowniczek”. Warto go przeczytać bardzo uważnie i wrócić do ponownego odczytania całości. Obok gry w statki i pytań kierowanych do partnerki, obok prób nawiązywania wyimaginowanej rozmowy ważne okażą się rysowanie i portret. Bohater rysował ich wspólne życie, a ten jego rysunek ciągnął się przez kuchnię i przedpokój. Jak wygląda jeden z pokoi doskonale pokazano w tytułowym wierszu i w znajdującym się obok utworze zatytułowanym „Pusty pokój”. Ten pokój nie do końca jest pusty, bo jednak ktoś odbija się w lustrze, ktoś słucha Abby i Hendrixa. Czy chce się tu powiedzieć, że każdy portret rodziny we wnętrzu naznaczony jest pustką? A może to się tylko tak obserwatorowi wydaje?

O wiele ważniejsze od odpowiedzi na te pytania jest to, co dzieje się, a właściwie co „bifurkuje” wraz z motywem „rodziny Arnolfinich”. On, Arnolfini i ona, Arnolfini są razem, ale jednocześnie jakby obok siebie, w oddzielnych samotnościach i przyznam, że to jest dość sugestywne. Udzieliło mi się na tyle, że patrzę teraz na znany obraz van Eycka trochę podejrzliwie. Myślałem, że przedstawieni na portrecie mężczyzna i kobieta mają się ku sobie, że są sobie oddani, teraz widzę, że coś ich od siebie odciąga, że jako jedność tylko figurują. Jedności nie ma. Jest stały podział. Przez pączkowanie, przez pulsację skojarzeń, przez analityczne natręctwo, które powoduje, że zamiast czułości, wierności, miłości widzimy wyraźny kwadrat i „podział koła na trzy kąty proste”. Rozwód wisi w powietrzu. I konsekwencje następnej bifurkacji: sklejone obrazki wpadają do jednej rzeki, płyną przez jeden wiersz, lecz wypływają osobno, całkowicie rozszczepione. Tak jak słowa wypadające z oficjalnego słownika, przechodząc przez osobisty słowniczek nie są już tymi samymi słowami. I o tym dobitnie informuje poezja Łukaszewicza. I o to dyskretnie walczy, o prywatność, wolność, nieoficjalność nazywania. Awangardowy rys tej poezji uzupełnia się w tym miejscu o coś bardzo intymnego, a konsekwencja dopuszcza do komitywy tylko wybranych odbiorców.


Jarek Łukaszewicz, Trójmasztowiec. Miejska Biblioteka Publiczna im. Cypriana K. Norwida w Świdnicy, Świdnica 2009.
Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Współpracują z nami

agencja zatrudnienia

REKLAMA GOOGLE

Pajacyk
[www.pajacyk.pl]
IMAK
VIDEO MAGAZYN
ostatnie wydanie
GRUDZIEŃ 2013

I M A K
internetowy magazyn kulturalny

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Aktualności
XIV Ogólnopolski Kon...
Lipcowy minikonkurs ...
Informacja moderator...
VII OKP im. Michała ...
Rozstrzygnięcia XXXI...
XIII EDYCJA TURNIEJ...
tomik "Niosę swój k...
Majowy mini-konkurs ...
Prośba o zgłaszanie ...
Kwietniowy mini-konk...
Użytkownicy
Gości Online: 14
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych Użytkowników: 6 098
Nieaktywowani Użytkownicy: 1
Najnowszy Użytkownik: Domimarzycielka

nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za treść wpisów
dokonywanych przez gości i użytkowników serwisu

PRAWA AUTORSKIE ZASTRZEŻONE

copyright © korgo sp. z o.o.
witryna jako całość i poszczególne jej fragmenty podlegają ochronie w myśl prawa autorskiego
wykorzystywanie bez zgody właściciela całości lub fragmentów serwisu jest zabronione
serwis powstał wg pomysłu Piotra Kontka i Leszka Kolczyńskiego

50394844 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.7 © 2003-2005