Co noc, budząc się z krzykiem w niespełnieniu
otwieram oczy zapomnianym frazom
zespalam w ciało niebiańskie dźwięki
tęskniąc

Odwijam zagrane setki razy zwoje
napisane płochliwymi rękoma
bogów, których widuję na ucztach
wydanych z okazji małej kropli
małej łzy

Kiedy taka spada na ziemię
rozpryskuje się na miliardy nut

i nie poskłada ich nawet
najpróżniejszy artysta -
są harmonią tylko w nieładzie

w niezaspokojonym popędzie
tęsknocie za kolejną łzą.