Po mętnych oczach ją poznasz
Włosach niedbale przez wiatr poplątanych
Uderzeniach serca niepohamowanych
To Rozpacz za tym, co się zrodzić miało
Przepadło. W proch się obróciło i już nie powstało

Po złamanym głosie ją poznasz
Myślach rytmicznie chaosem kołysanych
Ustach grymasem bólu co dzień wykrzywianych
To Rozpacz za tym, co było, a nie jest
Przepadło. Czas w końcu pogrzebać jałowe nadzieje

Po pustych ramionach ją poznasz
Łzach wylewanych stale, bez opamiętania
Bezsilności, która buntu skutecznie zabrania
To Rozpacz za tym, co niedoścignione
Przepadło. Kości losu już dawno zostały rzucone