zrób coś. rusz się. przestań nie umieć pracy.

że co mam wziąć mlotek i uderzać nim o deski,
w zamachu stracić, i zostawić trzonek? zmagam się.
myśli uciekają o ławę. w komórce troski i przyciski.

rozczepcie mnie jak drzewo. nie każcie oglądać głów.
pójdę głaskać kłosy i umykać w myśli.

sam jeden twierdzę, ze pociesza mnie wizja nieba
dla mnie, i dla niej, mogę zrobić wszystko.
jednak rzeźbę w rzeczywistości widzi tylko
zgrywus.