I

czasami widzę czego widzieć nie chcę
piszę aby miłość przemycić między wersami
kocham aby kochać więcej
tak zwyczajnie jak można tylko zrozumieć
i wejść tam gdzie niewielu podąża

może i jestem pismak a nie poeta
może nigdy nie zaliczą mnie do tej kasty
co to zawsze ma rację na końcu języka
ale jedno wiem na pewno
słowo jest wieczne jak miłość
nawet nieporadne może zbawić

II

czasami żyję na granicy życia
gdzie sprawiedliwość ważniejsza jest od przebaczenia
a przecież zło i jej ołtarze stworzyli ludzie
systemy rodzą grzeszników
zapominając o własnym zagubieniu

może i jest w nas przestrzeń miłości
może i zdaliśmy maturę z religii
tylko czy aby na pewno żyjemy prawdą
która ma nas wyzwolić z chorych relacji
z nadmiaru pychy i złośliwości
z niewiary w konieczność krzyża

III

czasami jestem kiedy mnie nie ma
bo życia za mało aby pojąć
że miłość przychodzi o świcie
i zawsze tak samo ubrana na biało
staje się ciałem w które palec trzeba włożyć
choć niektórym i ręka za mało

może i jesteśmy ubodzy w duchu
może i wiemy jak żyć dobrze po swojemu
według planów z kolorowych pisemek
tylko gdzie jest do cholery nasze chrześcijaństwo
wypaczone własną wizją zbawienia
przecież już raz zabito Mesjasza
innego niż się spodziewano

IV

czasami widzę czego widzieć nie chcę