niedojrzały poeta wygnany z miasta
wierszem wyciera kąciki ust
może jeszcze zdąży na pociąg
tej własnej wiary we własny świat

przecież poezja to taka druga żona
niema zawsze cierpliwa niezbyt kłótliwa
taka na miarę danego słowa

dojrzałość w słowie zawarta
może zmienić widzenie świata

niestety świat jest zbiorem niedojrzałych poetów