Koniec świata przyjdzie niezauważony...
Gdy nadchodzą małe końce,
Gdy dla jednych świat skończony
Innym nadal świeci słońce
Niewzruszenie, złote, a nie czerwone.

Koniec świata przyjdzie niezauważony,
Tak jak nadchodzą końców miliony:
Zastanie człowieka nad otwartą książką,
Dziewczynę młodą z niedowiązaną wstążką,
Chłopaka słuchającego zbyt głośnej muzyki,
Dom w którym słychać kłótni okrzyki...

Koniec świata przyjdzie niezauważony:
Nie przyniesie morza łez,
Nie nadejdzie w wieczór tajemniczo zamglony,
Nie przekroczy w żałobnym marszu przez
Bramę rozpaczy i świat zasępiony...
Przejdzie środkiem targu jarmarcznego,
Pośród świata żywych i szczęśliwych,
Ulicą obok klubu nocnego,
pośród ludzi złych i cnotliwych....
Przejdzie jak przechodzą teraz inne końce,
Obojętne ci. Nie zgaśnie słońce.

Koniec świata przyjdzie niezauważony,
Bo niezauważane są końców miliony.

7(8) października 2006