W przecudnym pudełku był człowiek kiedyś
Na najwyższej półce, gdzie żadne anioły nie miały wstępu
Było nudno, ciągle dobrze
Ktoś z lewej strony powiedział
'Nakręćmy człowieka!'

Gdy sprawiedliwa ręka zdejmowała pudełko
Wnet ktoś ukradkiem spojrzał na historię ludzkiego świata
i powiedział 'dobrze'
Muszę spadać, a spadł bardzo nisko
Wiedział co będzie tworzone
niemożliwa monotoniczność dobra
Nagrywana z góry
na 6 miliardach małych telewizorów
A gdy usiądziemy przed największym ekranem
ciemne światło zakryję białe tło
nie będzie czasu na reżyserię, na żadne cięcia
a Oscarów niewiele, tak jak dobrych filmów