Powracam do ciebie już tylko w myślach,
A każda myśl moja to port i przystań,
Do portu zawsze się chętnie zawija
Lecz czy to myśl moja czy już niczyja?
Latarnia morska mrok nocy rozprasza,
By życie ratować rozbitkom,
Mnie wystarczyłoby światło świetlika,
I będzie ratunku mi nitką.
Sztylet pioruna rozcina ciemności,
Błysk słońca, gęsty mrok kniei,
Czy mnie ktoś kiedyś zapali latarnię
Gdzieś na Przylądku Nadziei?