człowiek jest tajemnicą współrzędnych
w przestrzeni dwóch wyciągniętych dłoni
wciąż gotowych do poszukiwania
wciąż określających stosunek do innych
wzbudzając emocje zachwytu lub nienawiści

dobro jest czytelne i zawsze skuteczne
proste jak droga pomiędzy dwoma punktami
tyle jest w nas doskonałości ile trudu nad ułomnością

jest w człowieku obszar gdzie miłość gości na stałe
stawia wymogi uczy świętości bycia chlebem
zmusza do czytania znaków wieczności
w tym co najmniejsze gotowe służyć drugiemu

człowiek jest póki co odbiciem Boga
czy chce czy też nie
ma Go w sobie
jest tajemnicą odwiecznego istnienia
choć w jednym ma wolność zupełną
sam może zniweczyć swoje życie