Często chwalimy odległą przeszłość,
nie doceniamy współczesności. Tacyt

oglądam fotografie,
szukając swojej inności.

ich opowieść fermentuje
jak nabrzmiałe słodyczą winogrona.

dojrzałe do zdeptania, zmiażdżone
ciężarem. wycieka z nich złoty róż,
fantazja, dusza owocu.

pozbieram migawki młodości,
romantyczne pozy. przetasuję
i postawię pasjans.

lubię upajać się i wróżyć.
dlatego najpierw wypiję świeżo
scedzone marzenia,
roztruchan przyjaźni z życiem.