Kalejdoskop świata

I naprzeciwko

Wzrok który chce zatrzymać
rozsypane kawałki
na wieki
własnego życia

Bez poruszenia
Roztrząsań
Wzlotów umysłu
Tworzenia

By przędzę chwil ponaciągać
w rytmy nabrzmiałej struktury
wyrosłej z luster i złudzeń
wzajemnych współbrzmień współ-rzeczy
w sieć trwałą zwodniczą i lepką
jak kokon larwy motyla
co nie wie że celem jest

Wzlecieć

piąć się w jasności przejrzystej
zawisnąć na swych własnych skrzydłach
i taflą życia odbijać

świata kalejdoskop