Naprawdę piękny był łańcuch czapli, który z Mistrzem
ujrzeliśmy zapatrzeni w przełęcz Gasnącej Jesieni;
spodziewałem się, że Mistrz wygłosi do mnie jakieś słowa,
iż natchniony jak natchniony jest zapachem ognia
wiatr południowych stoków naszej wspólnej wsi Dalekiej Bramy,
przemówi i będę szczęśliwy mogąc go ponownie słuchać;
Mistrz rozchylił wargi jedynie po to by zaczerpnąć Piękna.
Są więc widoki, spektakle świata, z których nie wolno
nam czerpać nauk; długa droga zakręca koło drzemiących śliw.