poezja polska - serwis internetowy

STRONA GŁÓWNA ˇ REGULAMIN ˇ WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW ˇ IMAK - MAGAZYN VIDEO ˇ AKTUALNOŚCI ˇ FORUM ˇ KSIĘGARNIA "POEZJA"Czwartek, 26.05.2022
Nawigacja
STRONA GŁÓWNA

REGULAMIN
POLITYKA PRYWATNOŚCI

PARNAS - POECI - WIERSZE

WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW

KORGO TV

YOUTUBE

WIERSZE /VIDEO/

PIOSENKA POETYCKA /VIDEO/

IMAK - MAGAZYN VIDEO

WOKÓŁ POEZJI /teksty/

WOKÓŁ POEZJI /VIDEO/

RECENZJE UŻYTKOWNIKÓW

KONKURSY 2008/10 (archiwum)

KONKURSY KWARTAŁU 2010 - 2012

-- KONKURS NA WIERSZ -- (IV kwartał 2012)

SUKCESY

GALERIA FOTO

AKTUALNOŚCI

FORUM

CZAT

KSIĘGARNIA "POEZJA"

LINKI

KONTAKT

Szukaj


Ostatnio dodane Wiersze
Zasłona
O mocarzu w gębie
Nić najczarniejsza
O rycerzach spod ste...
gość
wiersz o niczym
Bezmienie
Diabelskie ziółka
List groteskowy
Samolub
Wątki na Forum
Najnowsze Wpisy
"Co to jest poezja?"...
Co to jest poezja?
Czy wierszy i pisani...
,, limeryki"
playlista- niezapomn...
Czy "to" da się nazw...
Parafrazy
Bank wysokooprocento...
slam?
EKSPERYMENTY 2
Licznik odwiedzin
[licznik]
Wiersz - tytuł: kilka notatek na sprawy bardzo i mało ważne
1.

nie wiem, co tu robisz, ani z której strony jest wyjście.
angie stone denerwuje mnie o tej porze, nucąc przez trzy
minuty stale powtarzaną prawdę, w dodatku
na dobrym akordzie. melodia lśni, struny błyszczą, słowa
jak zastrzyk wbijają się w skórę na uszach. tam zebrane,
brną do mózgu.

2.

zebrani przy gramofonie, powtarzaliśmy prawdę
dawnej młodzieży - kult dla prostych potańcówek,
choć w gruncie rzeczy nic nie wiedzieliśmy o tamtych czasach,
dla nas były tylko czarno-białą taśmą,
już nie kochaliśmy tego absurdu.
mieliśmy swój.

a gdyby tak starym utrzeć nosa, błyskając
oczytaniem przed zepsutymi oczami, z elokwencją
i dozą empatii mówić o okrągłym stole',
a o r16;grubej kresce' nie wspominać?


starsi pamiętają tylko ''grube kaśki''
wolą mówić o tym, co nieważne
i minione oraz o tym, co ważne i ciąży
nam nadal. my tylko zmieniamy nazewnictwo,
więc i nasz głos będzie nieistotny.
nie ma nic głupszego nad mówienie
w imieniu tłumu.

uściskamy się z nimi, (ale po bratersku,
z pocałunkiem właściwym przywódcom epoki),
wypijemy pół litra - tak po oficersku:
kielich, ogór, znów seta, potem wdech głęboki,

od nowa. raz - melodia, dwa - pałac kultury.
szumi w uszach na czubku wspaniałej budowli.
od tego czasu wzrósł nam gmach literatury.
mogą ci, co nie chcieli kiedyś lub nie mogli.


3.

moje uszy raz po raz wydają się
zbyt wielkie i zbyt małe, chociaż wciąż
tak samo odstające, przy czubkach strzeliste
nieco mniej, niż wieże kościoła w chartres,
ale to chyba dobrze. zastanawiam się,
czy nie za dużo wyłapują
z tego całego cyrku.
nos stanowi dla nich
pewne uzupełnienie - jeśli one
nadają równowagę wszerz, on wypełnia
mną rzeczywistość w przód i po brzegi.

a wyskoczywszy z mapy ciała
czekają nas inne plany: wiedeń,
sznycel, paryż, rzym, magisterka.
potem jakiś sen, bo najedzeni,
nie możemy nie zasnąć.
choćby na tej trawie, którą,
gdy na niej leżeć, ma się pod
językiem.

język też zmienimy.

na bzdurny bo nowoczesny lub
głupi bo staroświecki.
i ''bor'' nie będzie tym
z pięknego rzeczownika
na ''nie''

bo nie.

4.

pędy albo wierzenia i słodka dosadność
twierdzeń, ze trzeba stać w miejscu. bieg do
przyczyny, albo statyczna refleksja
nad problemem. więcej uprzedniego przygoto-
wania, zbyt wiele, nie starcza na ruch.
kiedy pójdziemy do lasu?

mały chłopczyk nie lubi być zaskakiwany
znakami zapytania na kartkach z wierszami,
nie czuje dynamizmu płynącego z pytań,
gdzie mina jest bezkształtna, a kształt pozowany
i wszyscy biernie trwają przy trawieniu dysput.
woli zbierać podgrzybki, biec w te pędy do lasu,
chce nazbierać szyszek, a potem je spalić,
by były ładunkiem zdolnym przenieść więcej
nad wybuch i chłodny opar.

kocha ślady stóp, gdy zaraz znikają
(tylko za nim). jest tropiącym
zdobycze: jagody, grzyby: owoce
leśne.

---------------------------------------------------

dzień być dniem przestaje i zegar zamyka
kolejny cykl życia - w kółko, w kółko,
mówią sikorki, noc zakrywa niebo.

więc albo pójdziemy, albo tkwienie tutaj
uprzykrzy się tak bardzo, że ten, kto podpatrzy
nas i stanie obok, będzie epigonem,
zamiast zbierać, co się da lub polować,
jeśli nie uciekło.

tam, za drzewami, wpisany w staw,
kąpie się podróżny, póki można,
póki staw istnieje.
a my w tym zbiorowisku pytań,
tam las, tu tylko ziemia, niebo
i droga góra - dół.

co mamy z tej zieleni, prócz papieru
na notatki. ich ilość w liczbach symbolicznych
przeliczana jest lepiej, bardziej skrupulatnie,
nic poza tym. nawet gorzej, bo celniej trafia w umysły
tych, co byli przed nami i po nas tu będą.
Dodane przez Afternoon dnia 21.02.2009 19:40 ˇ 1 Komentarzy · 935 Czytań · Drukuj
Komentarze
Afternoon dnia 21.02.2009 19:50
można prosić o poprawę "erki" w ostatnim wersie 3 strofy na cudzysłów? byłbym wdzięczny.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Współpracują z nami

agencja zatrudnienia

REKLAMA GOOGLE

Pajacyk
[www.pajacyk.pl]
IMAK
VIDEO MAGAZYN
ostatnie wydanie
GRUDZIEŃ 2013

I M A K
internetowy magazyn kulturalny

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Aktualności
I OKP „debiutJ...
Pożegnanie literata ...
Noworocznie
Wywiad z Karolem Mal...
Wylane na papier
REFLEKSY XIV Ogólnop...
Nowy tomik Michała W...
IX OKP im. Michała W...
Werdykt jury XLI OKP...
XVI OKP NA WIERSZ "2...
Użytkownicy
Gości Online: 2
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych Użytkowników: 6 265
Nieaktywowani Użytkownicy: 0
Najnowszy Użytkownik: Michał Mamet

nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za treść wpisów
dokonywanych przez gości i użytkowników serwisu

PRAWA AUTORSKIE ZASTRZEŻONE

copyright © korgo sp. z o.o.
witryna jako całość i poszczególne jej fragmenty podlegają ochronie w myśl prawa autorskiego
wykorzystywanie bez zgody właściciela całości lub fragmentów serwisu jest zabronione
serwis powstał wg pomysłu Piotra Kontka i Leszka Kolczyńskiego

63739127 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.7 © 2003-2005