będąc rybakiem, co dnia solą pachniał
dodając sobie otuchy, będzie lepiej
(jutro).
na połoninach mleko grzał na watrze
krótko śpiąc, wśród strumieni słyszał
(dźwięki).
jeszcze porankiem kołomyjki piski
ruszały serca taktem nieznanym.

tak szedł, uczuciami niezdobytych
głębin górskich wierzchołków
(marzył).
gdy wrócił do miasta słowa zmieniły
kształt, jakoby ożyły błyskiem słońca
(zamilkł).
można go spotkać pod Zieloną Bramą
w Gdańsku, tylko patrzcie prosto w oczy
(sercem).