czasem nawet bez zbytnich starań znikam
bez śladu może zostaje tylko odcień szarość
bywa taka codzienna w każdej drodze słowie
w każdym geście niknę.

niekiedy długo szukam wymówek by nie
wypaść naiwnie mrużę oczy oszukuję
wszystko leżę obok wśród szumiącej słomy,
przypuszczam, że cię kocham śniąc
czy odpoczywając*

chowam się za siebie patrzę z boku chcichocąc
jak niesforne dziecko gdy nikt nie widzi
powagi sytuacji można udawać nadymać
policzki głosić hasła prawie rewolucyjne

i tylko gdy kolejny raz liczę do stu wiedząc
że nikogo tu nie będzie bóg schodzi zbyt nisko
kiwa palcem i woła

- szukam



__________________________
* http://www.vangogh.triger.com.pl/vangogh/dziela/inspiracje/duze/millet5.htm