spojrzeć ci w oczy znaleźć nowe imię
rozbitym skrzypcom duszę uratować
vibrato wiatru oddać białym sadom
czas przeszły spalić i go nie żałować
w szkiełkach witraży cienie się szamocą
biją na przestrzał nie jesteśmy sami
gwiezdne refleksy wkoło nas się toczą
trakt mlecznej drogi mamy pod stopami

znaleźć nowe imię dotknąć jego brzmienia
obnażyć chwilę nim ją czas spopieli
ton starych skrzypiec wyprowadzić z ciszy
wśród białych sadów których nikt nie słyszy
nim wśród witraży dzień koło zatoczy
wyszeptać imię i spojrzeć ci w oczy