Idąc tropem zbrodni
Widać tylko ślady krwi
rozlanej na całej podłodze,
wtedy myślą jestem z tobą
bo nasze wspólne rozstanie
było znikome i nie jasne,
lecz teraz myśląc o Tobie
moja niewierna Anno
mam cię tylko w sercu
i umyśle swym.

Idąc dalej tropem zbrodni
ujrzałam ciało we krwi
moja myśl padła na Ciebie.
Lecz czy dobrze pomyślałam?
była taka bezsilna,
taka śliczna
i cała we krwi,
nie wiem co się ze mną stało,
że myśl padła na Ciebie
może to pomyłka,
lecz po chwili ujrzałam Cię
-jednak byłaś ty-lecz dlaczego?

nasza rozłąka sprawiła ból
a teraz czuję ulgę,
lecz nie wiem
dlaczego nie czuję łez?
patrząc teraz na Ciebie
jak leżysz w kałuży krwi,
nie wiem co czuć?
bo wszystkie łzy już wypłakałam
i nie mam już miejsca na żal i smutek.