Twoje oczy,
Niczym ostre kły,
Wysysają każdą cząstkę duszy
Z jej krwawiącego serca.

Omamiona
Twoim słodkim głosem
Wyzbyta z wszystkiego co miała,
Należy do ciebie.

Twój dotyk,
Jak ogień,
Pali żywcem,
To co jeszcze zostało.

Marny wrak człowieka
Bez nadziejni i strachu,
Patrzy wielkimi pustymi oczami,
Na to co kiedyś było jej słońcem.

Znikaj,
Ruszaj na łowy,
Wampirze emocjonalny
Znajdź kolejną ofiarę!

Nie przejmując się tymi,
Których rany się nie zabliźnią,
Które już nigdy
Nie będą takie same.