Coś trzasnęło między nami.
Wyparowało żółte niebo.
Już nie patrzysz tak, jak dawniej.
Widzisz tylko same wady.
Zapadła ze szkła kurtyna.
Już widzimy się wyraźnie.
Nie przenikam poprzez ścianę.
Marzę o tym, żeby zasnąć.
Potwór o zielonych oczach już nie grozi nam.
Odpowiedzi, gdzie brakuje pytań, tylko się bez sensu mnożą.
Nie chcesz walczyć z wiatrakami, zmiażdżysz je na popiół.
Każde z nas chce słuchać innej wróżby.
Każdy z nas chce wierzyć sam.