Stoję na rozstaju dróg... a wokół gromadzą się Judasze,
Bezsilnie prosząc o przebaczenie, bezczelnie szlochając ku końcowi.
Litość?? już obce uczucie; Nadzieja?? zamarła z mym milczeniem.
Opętany gniewem i łzami odchodzę.
W ciepłych, bolesnych uczuciach, drapiących dusze nieskalane,
Cząstki humanitarne wygasły, budząc ciemnego księcia.
Ja zapomniany w ludzkiej mentalności, lecz pozostały w człowieczym jestestwie.
W świecie żywej apokalipsy.
Wciąż słyszę... krzyk... ból... bezdech w świecie gehenny...
Krzyk.. ból... cierpienie...
Krzyk... i... głos nieskalany... głos wołający o kres istnienia...
Głos rokujący sąd Boży...
Dodane przez Mestor
dnia 19.04.2009 09:23 ˇ
4 Komentarzy ·
339 Czytań ·
|
v6.01.7 © 2003-2005
![[www.pajacyk.pl]](/fusion/images/pajacyk.gif)