taki korybant
jaka jasnota




tu Kybele cuchnie owocem agawy
i choć nie pachnie słodką macierzanką
podobnie leczy nieśmiałość

na ogół nieco roztargniona jednak
mobilizuje się w koronie z murów obronnych
czopuchem z szaty frygijskiej nakrywa krater
i wszystko co pod nim

w tak komfortowej sytuacji dłoń nie zadrży razem z ziemią
konsul nie uroni ani kropli meskalu w akcie marnotrawstwa

kręcąc się wokół własnej osi
w rytmicznych podskokach wpadnie w trans
gotowy do samookaleczenia odłamkiem butelki
po opróżnieniu rozbitej o słonecznie zgorzały bazalt
stoczy się po neku

albowiem
dopóki ziemia trzęsie się
ludzie się rodzą
i giną

pod wulkanem