Spacerują mamy z wózkami
skowronki śpiewają im nad głowami
płynie swoim rytmem czas
nim się obejrzysz nie będzie nas

Maszerują do szkoły dzieci
słońce sobie świeci
mijają szybko lata
to co było już nie wraca

Jak mrówki z rana idą ludzie do pracy
już nie jesteśmy młodzi tacy
z nami radości smutki i męki
za to Ci Boże świecie dzięki

Na chodniku spotkali się dwaj staruszkowie
płynie im czas beztrosko na rozmowie
młodość nie wiadomo kiedy przeminęła
jeszcze ziemia do siebie ich nie przygarnęła

J czemuż ci człowieku ciągle smutno tak
nie odgadniesz jaki jest ten nasz świat
i tak nie raz powtarzam sobie
że i tak się spotkamy -wszyscy razem-w ziemi wspólnym grobie