w śnie proszę dnia za mało
nieprzytomnie krzyżem skąmlę
zmieniłam boga bo nie słuchał
chmury łez wypalił piekącym
ogniem zmrożony w popiół
krzyk wypluwa bezradność
rankiem nie smakuje rozpacz
i światło dogasają w ruinach
unąszą szare piórka marszczą
słońce głos twój słyszę odpowiada
martwo rytm dnia kołem z tobą
przy mnie cie nie ma a jesteś
uśmiechem mnie nie witasz
a śpiącym westchnieniem oddechu