żył jak umiał i jak było mu dane
na obczyźnie umysł wyzwolił od złudzeń
żył daleko a wciąż obecny przy drodze
naszych zakrętów i wielkich pomyłek
ślady swoje znaczył na ojczyźnianych życiorysach

z wiekiem nabierał dystansu do rzeczywistości
z upływem lat coraz bardziej samotny
zmagał się z własną słabością ciała

pomiędzy wiarą w sensowność istnienia
a poczuciem niespełnionego życia
wciąż pisał wiersze szczęśliwy że dane mu było
czasu doczekać kiedy ślepota starcza
nie przeszkadza pisać poezji na komputerze

a poeta jeśli nie zdąży napisać wszystkiego
przyjdzie następny i spisze słowa i czyny