Jak Bóg daje, tworzy i zabiera,
Tak stworzył uczucie wielkie między nami,
Miłość pięknem swym wzbogacona,
Dana by każdy mógł swój los odmienić,

Tyś nutą w oktawie mego serca,
Kapłanką żaru co płonie we mnie,
Jak anioł niebiański zstępujesz do mnie z nieba,
Królowo łask, dobra i miłości,

W oczach twych brąz pali niebiańsko,
Siłą namiętności i ludzkich pożądań,
Jesteś jak narkotyk, wciągasz i nie oddajesz
W życiu codziennym kochasz nieustannie,

A ja do twego diamentu nierówny,
Tak jak nierówny jest Bóg i człowiek,
Ja piszę ody do serca twego,
Lecz pisane ci żadnej nigdy nie ujrzeć...