Idzie po ulicy panicz niby bogaty.
W ręku ma laseczkę w butonierce kwiaty.

Idzie dumnym krokiem, przed wystawami staje.
Przed ludźmi bogacza wielkiego udaje.

Idzie w drogim płaszczu i autem się chlubi,
Lecz nikt z ludzi nie wie, że ma za to długi.

Idzie do niego komrnik, pierwszy raz i drugi.
Zajmuje co cenne by gość sołacił długi.

Idzie po ulicy biedak co nie ma chaty.
Zabrali mu laseczkę, z butonierki kwiaty.

Idzie chwiejnym krokiem.
Przed śmietnikiem staje.
Przed ludźmi biedaka wielkiego udaje.

Idzie w łachmanach, na wózku wiezie złom.
I nikt z ludzi nie wie, że z głupoty stracił dom.

Nie przyjdzie do niego komornik.
Bo i nie ma po co.
Zabrał mu już wszystko i puścił go boso.

Z tego morał taki wynika.
Nie udawaj innego, niż mówi metryka.

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.