"budźcie sny gdy za długo śnią";


w górze oślepia sława
na dole ciemnota
z boku płakać najwygodniej

wszystko co mówisz to białe
i wiesz zawsze co czarne
czuję
gdy patrzę na rozkład
wjeżdżajacych myśli
na przeszczep obiektywizmu
są brawa od tłumu
nie ma mowy o mówieniu
jest w mawianie
ułożonej calości
że widzi

jest nadzieja w krzyku do ciemnych wnętrz
na jasną pomroczność!
bóg tu nie zbuduje drogi
wesprze silniejszego